Nieuws aanmelden: nieuws@mtb-kalender.nl

Actueel / 2007>: Dec / Nov / Okt / Sept / Aug / Juli #1 / Juni / Mei / April / Maart / Febr / Jan / 2006 / Techniek
Van Otten Racing Team goes Germany (03-07-2007)

 John Bullens uit Eersel en Theo Wouters uit Eindhoven reden weer hun Marathon avontuur in de Trans-Germany die op zaterdag 9 juni van start ging en op zaterdag 16 juni eindigden. John Bullens hielt een dagboek bij.

Na vele uren van intensieve training, waarbij het niet altijd even goed verliep vertrok het “van Otten Racing team” op vrijdag 8 juni naar “ Sankt Wendel”. Tijdens de LCMT was er materiaalpech en een voedselvergiftiging, en ook later bij de marathon van “ Theux” was er wederom sprake van materiaalpech.

Toch was iedereen van het team maximaal getraind en gemotiveerd om bij de “ Trans-Germany” een goede prestatie neer te zetten. “ Sankt Wendel” was veranderd in een “bike- stad”, door stands van: “ Shimano”, Magura”, “ Scott”, enz. Overal liepen mensen met gespierde fietsbenen, en de stemming was opperbest. Bij de inschrijvingen ontvingen we meteen al een grote sporttas en het deelnemers shirt en het road-book voor de komende dagen. S’ avonds was er een pastaparty georganiseerd, waarbij uitleg gegeven werd over de eerste etappe.

Etappe 1 St. Wendel – Neustadt ( 122,97 km, 2753 hoogtemeters)
Vandaag zou het dan eindelijk beginnen! De start was om 10.00, na toespraken van diverse mensen, en natuurlijk het liedje” Highway to hell” van ACDC. De mannen hadden een startplek gekregen in het eerste startvak, omdat zij de winnaars waren van “ Trans-Rockies 2006”. Er waren vier checkpoints met bevoorrading in gepland. Vooral de eerste 60 km van de etappe waren goed te doen, veel harde weg, gravelpaden. Op een single-track tegen een bergwand, gleed ik uit, omdat ik moest stoppen voor een voorganger. ik viel enkele meters omlaag. In eerste instantie leek het allemaal mee te vallen. Maar toen ik op de fiets stapte, leek er toch iets niet goed te zijn in mijn rug. Waarschijnlijk was ik op een boomstammetje terecht gekomen. Lopen ging moeizaam, maar fietsen wel, dus doorgaan! Vooral het laatste stuk van de etappe was zwaar, vele boomwortels, steile beklimmingen van 600 hoogtemeters, maakte het alsnog een zware etappe. Bert stond al klaar om de fietsen aan te nemen, zodat de fietsers meteen naar de stand konden gaan, om het nodige eten en drinken naar binnen te werken. Theo en John waren als 3e geëindigd vandaag, en mochten tijdens de pastaparty op het podium. Wij (Annemieke en Patrice) waren als 8e binnen. Gezien de concurrentie, waren dit voor beiden teams goede klasseringen In beiden categorieën, waren namelijk 3 a 4 prof- teams aanwezig.

Etappe 2 Neustadt – Erbach ( 127,26 km, 1807 hoogtemeters)
Vanaf nu was de start om 9.00. Dat betekende rond half 7 opstaan, ontbijten in het kamp, terug naar de bus voor om te kleden. Ook in deze etappe waren grote stukken met asfaltwegen, en gravelwegen. De eerste 62 km waren bedoeld als neutrale zone. Het was te gevaarlijk door kruispunten en spoorovergangen om meteen vanaf de start te koersen. Het was de bedoeling dat er niet harder dan 30km/h gereden zou worden. Voor in het peloton werd deze snelheid ook netjes gehanteerd, helaas zaten wij in het midden. Dus wij reden 35 a 36 km/h.  Na 62 km waren we eigenlijk al moe, maar toen begon de wedstrijd pas! Zodra we de bossen in gingen en het werd wat modderig ( slam in het Duits), haakten de meeste Duitsers af. Ze knepen meteen in de remmen, want in de modder fietsen, dat deden ze niet veel. Voor ons was dat een eitje, zodat we vele mannen teams voorbij gingen. Ook bleken de Duiters niet zo spontaan, want kletsen en ouwehoeren kunnen ze niet. Dus deden Annemieke en ik dat maar tegen hen. Het gevolg was, dat de dagen daarna wij elke ochtend begroet werden met “ Guten morgen”. Omdat de eerste drie plekken buiten ons bereik lagen, maakte we onze eigen competitie met de teams op de 7e, 8e en 9e plek. Theo en John reden goed tot Theo stukken kreeg aan zijn fiets. Ze moesten om het te repareren het dorp in. Dat kostten hen de podiumplek van deze dag. Zij eindigde uiteindelijk toch nog als 5e. Wij kwamen binnen als 9e. De fiets van Theo, kon niet meer gerepareerd worden, dus moest er een nieuw frame gekocht worden. Dit werd een Cube. s’ Avonds werd het er niet beter op, de regen kwam met bakken uit de lucht. Bij de pastaparty was de stemming van de catering erg slecht. Er mocht maar een keer opgeschept worden, en dat voor fietsers!!!

Etappe 3 Erbach – Frammersbach ( 102,08 km 2257 hoogtemeters)
Ook in de ochtend regende het nog keihard, maar net voor de start was het droog. Dat zou het ook de hele dag blijven. Iedereen stond onder de bultjes zagen we bij de start. We waren gisteren door een processierupsen-gebied gereden! Vanaf nu was het parcours gevarieerder, veel meer paden door de bossen. Maar de single-tracks die wij kennen in Nederland, kennen ze hier in Duitsland niet. Wij hadden een team als onze directe concurrente betitelt ( staartmans en spinneke), en het was steeds stuivertje wisselen wie het eerst bij de post was. Uiteindelijk kwamen wij 5 minuten eerder aan bij de finish. De Mannen hadden een felle strijd geleverd met het team van KTM. Na een valpartij van beiden werd het afgesprint tot de finish. Theo en John wonnen deze sprint en stonden die avond weer op het podium, op de 3e plek. Heel het dorp was uitgelopen, en mede dankzij het goed weer was het hele dorp een groot feest.

Etappe 4 Frammersbach – Bischofsheim ( 82,89 km 2050 hoogtemeters)
Na een uitstekend verzorg ontbijt van de plaatselijke bevolking, klonk het startschot weer om 9.00. Het was een stralende dag, maar na de 2e post zagen we de donderwolken dichterbij komen. Gelukkig kwam er net een klim, waardoor we uit het dal gingen. Toen we achterom keken zagen we stilaan het dal vollopen, door een enorme onweersbui. Toch stond de wind onze kant op, dus was het flink doorfietsen om deze bui voor te blijven. Als laatste was er een klim op de Kreutzberg, van 500m naar 800m ineens. Daarna werden we beloond met een afdaling in de vorm van een single-track met modder. We waren in ons element, in tegenstelling tot de Duitse teams. Bij binnenkomst, bleek dat het “ Craft-team “ ( normaal een half uur voor ons) bijna geklopt hadden. Dat bood perspectief! Minder was het perspectief bij de caravan. Theo lag doodziek in het mandje. Na 30 km was hij zich ziek gaan voelen. Hij was wel gefinisht, maar toen was het klaar. Het was duidelijk dat hij morgen niet van start zou gaan. Mooi balen voor John, die in zijn eentje wel door zou rijden. De pasta party verzorgd door de bevolking van Bischofheim, de kok heeft nog bij ons zitten kletsen en vertelde, dat hij alleen al aan pasta zo’n 900 kilo had bereid! Vandaag was er gelukkig ook een schnitsel bij, lekker een stukje vlees! We aten tenslotte nu al vier dagen pasta met rode tomatensaus.

Etappe 5 Bischofsheim naar Oberhof ( 101 km 2817 hoogtemeters)
Vandaag zouden we de meeste hoogtemeters maken van alle dagen! John mocht in het eerste startvak starten, ondanks dat hij alleen van start zou gaan. De etappe was erg zwaar, door de vele kleine beklimmingen. Er was geen enkel vlak stukje. Soms leek het of er iets mis was met de fiets, we kwamen maar niet vooruit. als we dan goed keken, bleek dat we al enkele kilometers op vals plat aan het fietsen waren. Er was een stuk in de volle zon tussen boomstronken, waarin je enkele honderden meters moest klimmen. Dat was echt afzien. Bij de laatste stop vertelden ze dat het nog 7km omhoog zou zijn. Hier starten Annemieke’s nachtmerrrie, die haar de hele week zou blijven achtervolgen! In de laatste kilometers hoorden we de speaker al, maar toch zou het nog 4 kilometer bergop zijn voor we de finishlijn zouden kruisen. We waren niet de enigste, bij de finish was iedereen het er over eens, dat het een zware etappe was geweest. Maar ook nu waren we voor onze directe concurrentes binnen, op een 8e plaats. John stond op een eerste plaats in het individuele klassement. Helaas telde dit niet mee in het totaal. Na een grote kelk “ sportersbier” leek het al weer bijna vergeten. ( dat was bier zonder alcohol, erg lekker als je veel dorst hebt). Er stond een kraam van de dorpsmensen met taart, koeken en broodjes, geweldig zo als het verzorgd was! Oberhof was een grote ski-plaats, met hotels, skischansen en een groot zwemparadijs. Met onze pasjes mochten we douchen en zwemmen. Grappig was dat je alle fietsers er uit kon halen, met hun half bruine armen en benen.

Etappe 6 Oberhof naar Bad steben ( 120 km 2502 hoogtemeters)
Wederom een lange etappe, de vermoeidheid begint nu toch wel toe te slaan. Dit was ook merkbaar bij andere teams. Er waren veel mensen ziek geworden, van de inspanning. De zelfde verschijnselen als Theo. In het “ camp”, waar mensen sliepen die geen eigen vervoer en slaapplaatsen hadden geregeld, lagen her en der mensen nog in slaapzakken. Zij zouden niet van start gaan. We hoorden dat er die dag, opnieuw 10 teams uitgevallen waren. Het was inderdaad een lange etappe, maar we bleven lang op dezelfde hoogte. Dat was voor het gevoel wel prettig. Toch wisten we ook dat we 2500 hoogte meters moesten maken, de beklimmingen zaten dan ook op het laatst. De temperatuur was vrij hoog en de zon stak. We zijn over de grens gegaan van het voormalige Oost-Duistland. Dit maakte we letterlijk mee, omdat hier betonplaten lagen met 10 cm tussen ruimte. Hier moesten we overheen fietsen ( net de weg van Steensel naar Eersel). Toch ging het wel aardig met ons, we waren weer als 8e binnen. In Bad steben was een groot “ thermen” waar we gebruik van mochten maken. Heerlijk, effe relaxen!!! We zijn dus even lekker in de borreltonnen gesprongen, om de spieren wat los te maken. s’ Nachts om half 1 begon het ineens te waaien, dus snel iedereen uit bed om de party-tent op te ruimen en alle spullen binnen te leggen. ( weg nachtrust!)

Etappe 7 Bad steben naar Schoneck ( 102 km 2232 hoogtemeters)
Bij het ontbijt spraken we Nederlanders die vertelden dat het nu ook weer onrustig in het “ camp” was geweest. Weer waren er mensen ziek geworden en bij de wc waren wachttijden geweest. Net als elke ochtend stond Annemieke te popelen om te gaan fietsen. Ik moest toegeven dat de grootste zin bij mij toch wel over was. Ik had sinds gisteren ook last van mijn knie. Gewoon overbelasting, maar ja.. niet prettig! Al vrij snel waren we onze concurrentes voorbij, en deze zouden we niet meer zien bleek later. Spinneke was gevallen en had haar schouder uit de kom. Bij de laatste stop was het op bij mij. Ik had heel de dag al gegeten, maar merkte dat ik honger bleef houden. We moesten nog 30 km trappen. We zagen in de verte het stadje al liggen, tegen een andere bergwand. Het betekende wel dat we eerst nog door een dal moesten en daarna opnieuw weer naar die hoogte! Blij dat we er waren, we hadden toch flink door getrapt, en waren voor het “ craft-team” binnen. Dus ditmaal op een 6e plek! s’ Avonds begon het al te regenen en later werd het echt noodweer. Onweer en zware windstoten beukten tegen de daktent. Ik dacht we vliegen dadelijk met tent en al het dal in. ( weer geen goede nachtrust)

Etappe 8 Schoneck naar Oberwiesenthal (81km 1932 hoogtemeters)
De volgende morgen was de hele berg in mist gehuld. Het was droog maar het zou alle kanten op kunnen gaan. Gelukkig had Annemieke vandaag ook geen zin meer! Maar voor alle deelnemers was het genoeg geweest, iedereen wilde naar de eindstreep. De organisator had de vorige avond verteld dat deze etappe mee zou vallen, en iedereen makkelijk de finish zou halen. Bij de stops was het allerlaatste te krijgen. Maar de verrassing was bij de laatste 20km. Er was een klim van 600m naar 1200m, in een keer! Het was de langste klim van de Trans-Germany. Dat was maar goed ook want ik ben tandvlees naar boven gegaan. Mijn knieën en rug vonden het wel welletjes geweest. Toch als je boven bent, je vliegt naar beneden, en je hoort de speaker roepen dat het dames team van “ van Otten marathon racing team” in aantocht is, besef je dat het toch weer een geweldig avontuur is geweest! Uiteindelijk zijn we als 7e geëindigd in totaal. Het eindfeest was een tegenvaller. We verwachtten een grote maaltijd, een flink feest. Maar het werd een plastic bakje zuurkoolsoep met brood. Jammer was dat!  Dus om 22.00 zijn we ( een illusie armer) dwars door een weiland met gras van 1 meter hoog terug naar de wagen gelopen.

Eindstand Vrouwen: Trans-Germany_women.pdf
Eindstand overall:     Trans-Germany_overall.pdf
Tourploeg Rabo te volgen op online-tv (02-07-2007)

 De renners van de Rabobank krijgen tijdens de komende Ronde van Frankrijk nog meer aandacht dan normaal.

De Rabobank lanceert een online televisiekanaal ( www.rabosport.tv ), waarbij op internet hockey, paardensport en wielrennen te zien zijn. Tijdens de Tour worden dagelijks vier of vijf items over de wielerploeg gemaakt.

In de weken van het wielerevenement wordt op het centraal station van Utrecht een Tourplein ingericht, waar op grote schermen de etappes live te volgen zijn.
Wie gaat er starten in de Tour? (02-07-2007)

 De presentatie van de Tour-ploeg van de Rabobank werd maandag in Valkenburg beheerst door de vraag wie er zaterdag precies van start gaan in de Ronde van Frankrijk. Hoewel de deelnemerslijst wel ongeveer bekend is, blijft het de vraag of deze waarheidsgetrouw is.

„Voor mij is nog niet duidelijk welk peloton we zaterdag bij de start gaan aantreffen”, zei ploegleider Erik Breukink. Hij doelde daarmee op de actuele dopingontwikkelingen. Zo weigert CSC de antidoping-verklaring van de UCI te tekenen, is de Italiaan Alessandro Petacchi nog voorlopig geschorst en blijft het gonzen van geruchten over de Spanjaard Alejandro Valverde. Bovendien blijven (oud-)renners komen met bekentenissen, zoals dit weekeinde de Duitser Jörg Jaksche.

„Ik ben het helemaal zat”, zei Tour-debutant Thomas Dekker. „Ik hoop dat er eindelijk eens een rustige tijd aanbreekt. Wielrenners en volgers hebben het weliswaar aan zichzelf te danken, maar tegenwoordig is het wel heel erg ver gekomen. Als wielrenner moet je zelf je onschuld zien te bewijzen. Mannen als Merckx en Zoetemelk zijn ook positief bevonden, maar zij worden overal als helden onthaald. Terwijl de renners van nu gelijk boemannen zijn.”

Dekker verwacht zaterdag „een vol peloton”, maar weet net zo min als Breukink wie daar precies in rijden. „Ik ben ook benieuwd wat er met CSC gaat gebeuren, en met mannen als Valverde. Maar eerlijk gezegd heb ik schoon genoeg van de dopingverhalen.”

Directeur Theo de Rooij van de Raboploeg weet wel wat er met CSC gaat gebeuren: „Natuurlijk doet CSC mee aan de Tour. Als de Tour-organisatie die ploeg wil mijden vanwege die verklaring die ze niet willen tekenen, zijn ze kansloos. Dan staat CSC donderdag voor de rechtbank en dan winnen ze die zaak.”
Eerbetoon aan Boogerd op La Plagne (02-07-2007)

 Michael Boogerd krijgt tijdens zijn laatste Ronde van Frankrijk een eerbetoon op La Plagne, de berg waar hij de koninginnerit van de Tour in 2002 won.

Op de eerste rustdag in de komende Tour, maandag 16 juli, houdt de Rabobankploeg op deze berg een clinic.

Onder de gasten die de berg zullen bedwingen zijn sporters als de schaatsers Ireen Wüst en Carl Verheijen, schermer Bas Verwijlen en oud-atleet Marko Koers.
Londen boezemt renners geen angst in (02-07-2007)

 De terreurdreiging in de Britse hoofdstad Londen zorgt op voorhand niet voor angst bij de Nederlandse Raboploeg, die woensdag de oversteek maakt voor de start van de Ronde van Frankrijk. Zaterdag is de proloog in het centrum van Londen, dat die dag hermetisch afgesloten zal zijn.

„Ach, er zijn daar zo veel mensen, het zou wel heel toevallig zijn als ze net jou daaruit pikken”, zegt wielrenner Pieter Weening luchtig over de mogelijk aanwezige terroristen. „Als ze de boel daar opblazen, zijn we ook gelijk van dat hele doping-gedoe af”, grapt Thomas Dekker. „Ik heb me er niet echt mee beziggehouden. Ik zie het allemaal wel.”

Het is de algemene opinie binnen de ploeg. Het zal zo'n vaart niet lopen. „Bovendien, wat kunnen wij eraan veranderen”, vraagt directeur Theo de Rooij zich af. „Als de dreiging echt zo reëel is, zullen de autoriteiten en de Tour-organisatie ons echt niet aan dat gevaar blootstellen. Dan is de laatste optie altijd nog afgelasting.”

Het grootste deel van het peloton renners en volgers gaat woensdag naar Engeland. De renners gaan per vliegtuig, het materiaal en de meeste volgers per boot (Calais, Hoek van Holland) of treintunnel. „De maatregelen zullen strikt zijn, maar zijn we dat sowieso niet gewend”, aldus De Rooij. „Misschien is het nog wel een voordeel ook dat de Tour er is. Het stadscentrum zal zaterdag compleet afgesloten zijn, dat is normaal niet zo. Misschien is het daarom nog wel beter te beveiligen dan anders.”

Wielrenners komen bovendien vaker op plaatsen waar het politiek onrustig is. De Rooij refereert aan San Sebastian, waar de Tour al eens begon en waar ook een WK werd georganiseerd. „Toen was er dreiging van de ETA. Twee dagen voor de Tour werd de auto van een journalist opgeblazen en bij het WK ontplofte tijdens de vrouwenkoers een autobom. Ik wil er maar mee zeggen dat we dit vaker hebben meegemaakt. Het is niet nieuw voor ons.”

De proloog in Londen kan een terroristisch doelwit zijn, maar de Rabo's kunnen weinig met dat gegeven. „Ik maak me er persoonlijk geen zorgen om”, zegt De Rooij. „De Tour-organisatie zal er zeker voor zorgen dat de zaak optimaal beveiligd is. Wij hebben er in elk geval geen invloed op. Laten we wel wezen: We gaan zaterdag gewoon fietsen in Londen.”
Wielrenner Dekker langer bij Rabo (02-07-2007)

 Thomas Dekker blijft langer bij de Rabobank. De talentvolle wielrenner heeft voor twee jaar bijgetekend.

Het huidige contract van Dekker loopt nog tot het einde van het huidige seizoen. Ook de Spanjaard Juan-Antonio Flecha blijft twee jaar langer.

Beide renners staan zaterdag in Londen aan de start van de Tour de France.
Tankink en De Jongh zeker van Tour (02-07-2007)

 De Nederlandse wielrenners Bram Tankink en Steven de Jongh gaan zaterdag in Londen definitief van start in de Ronde van Frankrijk.

Beide coureurs zijn opgenomen in de maandag vrijgegeven selectie van de Belgische ploeg Quick Step-Innergetic.

De andere zeven renners zijn Tom Boonen (België), Carlos Barredo (Spanje), Juan Manuel Garate (Spanje), Matteo Tossato (Italië), Sebastien Rosseler (België), Gert Steegmans (België) en Cedric Vasseur (Frankrijk).
Corioni maakt Tourploeg Lampre compleet (02-07-2007)

 Claudio Corioni is de negende en laatste renner die deel uitmaakt van de Tourploeg van Lampre.

De Italiaanse derdejaarsprof begint aan zijn tweede Ronde van Frankrijk. In 2005 reed hij namens Fassa Bortolo mee.

De acht namen die al op papier stonden: Daniele Bennati, Danilo Napolitano, Paolo Bossoni, Marzio Bruseghin, Alessandro Ballan, Daniele Righi (allen Italianen), Patxi Vila (Spanje), Tadej Valjavec (Slovenië).
Jetse Bol wint 58e Internationale BMV Acht van Bladel (01-07-2007)

Jetse Bol heeft de 58e editie van de Internationale Acht Van Bladel gewonnen (Junioren wedstrijden). Wouter Wippert won de 4e en afsluitende etappe.

Al was de start om 15.00 uur. Vandaag moesten er 4 ronden verreden worden met totaal 78,4 km. Na 1.57'23" was de finish bereikt in een gemiddelde van 40,073km/h.

De eerste ronde kende enkele ontsnappingen maar de twee renners werden bijgehaald en er ontstond een groep van vier. Een grote voorsprong kregen de leiders niet. Het eerste peloton zag de koplopers nog net over de finish rijden toe Wouter Wippert de handen in de lucht stak. Jeroen Goudket verloor de sprint van Wippert en werd 2e. Het eerste peloton finishten op 1 seconde.

Jetse Bol die 's morgens de tijdrit had gewonnen en daarbij de leider in het algemeen klassement had veroverd werd eindwinnaar. Wouter Wippert kreeg de groene sprinterstrui om de schouders.

Uitslag 3e etappe: 58e BMV Internationale Acht Van Bladel  (tijdrit)
Uitslag 4e etappe: 58e BMV Internationale Acht Van Bladel 
Eindklassement:  58e BMV Internationale Acht Van Bladel
Kalentieva wint WB MTB in Canadese Saint-Felicien (01-07-2007)

 Irina Kalentieva heeft in het Canadese Saint-Felicien de 5e manche van de Nissan-World Cup op haar naam gezet.

Bij de vrouwen won Kalentieva voor Marie-Hélène Prémont. Sabine Spitz eindigde als 3e. Laura Turpijn (foto) verraste met een knappe 14e plek.

Bernardine Boog finishte als 34e.

Uitslag: 1 Irina Kalentyeva (Rus) Topeak-Ergon 2.02.02, 2 Marie-Helene Premont (Can) Rocky Mountain Haywood 1.00, 3 Sabine Spitz (Ger) Ghost International Racing 3.15, 4 Willow Koerber (USA) Subaru-Gary Fisher 3.24, 5 Georgia Gould (USA) Luna Womens MTB Team 3.33, 14 Laura Turpijn (Ned) 8.20,
Absalon steekt Wereldbeker-zege op zak (01-07-2007)

 De Fransman Julien Absalon was ook in Saint-Félicien de beste mountainbiker.

Saint-Félicien is een nieuwkomer op de kalender van de wereldbeker. De renners waren enthousiast over de steile klim en de technische stukken. Olympisch en wereldkampioen Julien Absalon en José Antonio Hermida vochten voor de zege. Bij de start van de laatste ronde kreeg Hermida problemen met zijn ketting en Absalon was gaan vliegen. Absalon boekte zijn vierde zege op rij in de wereldbeker en de eindzege kan hem niet meer ontglippen. De 26-jarige Absalon was ook in 2003 en in 2006 al eindwinnaar van de wereldbeker.

De Belgen Roel Paulissen en Filip Meirhaeghe eindigden in elkaars buurt. Ze werden elfde en dertiende. Roel Paulissen werd in Saint-Félicien pas elfde, maar schuift in de WB-stand een plaatsje op, naar de vierde plaats.

Rudi van Houts (Ned) van het Dolphin Bike Team werd 35e.

Uitslag: 1. Julien Absalon (Fra) in 2u07'56", 2. José Antonio Hermida (Spa) op 1'18", 3. Frederik Kessiakoff (Zwe) - 1'55", 4. Ralph Näf (Zwi) - 2'50", 5. Jakob Fuglsang (Den) -3'00", 22 Bas Peters (Ned) 7'53", 35 Rudi Van Houts (Ned) Dolphin Bike Team 10'57", .
Moerenhout Nederlands kampioen (01-07-2007)

 In een door Rabobank gedomineerde koers om de Nederlandse titel is Koos Moerenhout als winnaar uit de bus gekomen.

Het ijzersterke Rabo-collectief controleerde de slotfase van meter tot meter. Uiteindelijk was het Rabo-renner Moerenhout die na ruim 200 kilometer voor het eerst in zijn carrière Nederlands kampioen werd. "Jarenlang heb ik gereden tegen het Rabo-collectief en nu maak ik er zelf deel vanuit. Een groot deel van deze zege heb ik te danken aan een sterke Michael Boogerd en Sebastian Langeveld", spraak de kersverse kampioen na de finish.

Achter Moerenhout werd ploeggenoot Langeveld net als vorig jaar tweede. Maarten den Bakker (Skill-Shimano) sprintte naar de derde plaats voor Boogerd.

Door de zege van Moerenhout in Maastricht zal de nationale driekleur deze zomer niet in de Ronde van Frankrijk te zien zijn. Koos Moerenhout is niet opgenomen in de selectie van Rabobank.

Uitslag: 1 Koos Moerenhout (Rabobank) 4:47:07, 2 Sebastian Langeveld (Rabobank) 0:26, 3 Maarten den Bakker (Skil-Shimano) 0:32, 4 Michael Boogerd (Rabobank) z.t., 5 Aart Vierhouten (Skil-Shimano) 1:45, 6 Laurens ten Dam (Unibet.com) z.t., 7 Servais Knaven (T-Mobile team) 2:05, 8 Matthe Pronk (Unibet.com) z.t., 9 Maarten Tjallingii (Skil-Shimano) z.t., 10 Thomas Dekker (Rabobank) 2:11.
Complete uitslag: Nederlands kampioenschap - Elite (01-07-2007) 
Limburg wil WK Wielrennen (01-07-2007)

 De provincie Limburg heeft aan de KNWU laten weten dat men zich kandidaat wil stellen voor het wereldkampioenschap op de weg in 2013.

Gedeputeerde van sport Odile Wolfs liet weten dat haar provincie in combinatie met de Twentse gemeente Dinkelland in de komende jaren nog enkele keren het Nederrlands kampioenschap wil combineren.

,,We moeten met enkele wielerminded gemeenten een blok vormen om het wielrennen ook in de toekomst voor onze provincie te behouden. Die NK's moeten een opmaat zijn om het WK ook in Limburg te organiseren." Wolfs wilde er nog geen locatie op plakken. 
Andere nationale kampioenen (01-07-2007)

 Fabian Wegmann (foto) heeft de Duitse titel binnen gehaald. In Wiesbaden versloeg hij Patrik Sinkewitz van T-Mobile in een sprint met twee en schonk daarmee Gerolsteiner de eerste nationale trui. Christian Knees werd namens Milram derde. Luise Keller schonk het Nederlandse Team Flexpoint de titel bij de vrouwen.

In Spanje ging de mannentitel naar Joaquin Rodriquez (Caisse d'Epargne), zijn ploegmaat Alejandro Valverde werd tweede. In Noorwegen was het Thor Hushovd die kampioen werd, terwijl Candido Barbosa de Portugese titel won. In Oostenrijk was het raak voor Christian Pfannberger.

In Italie ging de nationale titel naar Giovanni Visconti van QuickStep. Stijn Devolder won het kampioenschap in Belgie voor Tom Boonen (tweede) en Philippe Gilbert (derde). In Frankrijk mocht Christophe Moreau aan de champagne.
Benelux Kampioenschap MTB verhuist naar Tubeke (01-07-2007)

 Het Benelux Kampioenschap, dat normaal gezien een week na het Belgisch kampioenschap zou georganiseerd worden in het Bois-de-Reves, verhuist naar Tubeke.

Aanleiding hiervoor is het strenge verkeersplan dat de plaatselijke politie heeft opgesteld na verschillende klachten van omwonenden. De nieuwe locatie, Le parc de la Ferme Massart, biedt voldoende mogelijkheden voor een uitdagend parcours.

Te smalle toegangswegen en onvoldoende parkeergelegenheid liggen aan de basis van deze beslissing.

Laurent Saublens: " Het is en blijft een spijtige zaak natuurlijk. Door de vele klachten van buurtbewoners moesten we ofwel het BK of het Benelux kampioenschap van locatie veranderen. We hebben dan geopteerd voor het laatste. Het Belgisch kampioenschap blijft dus plaatsvinden in het Bois de Reves. In het provinciaal domein aldaar kunnen we een waardig MTB-parcours uitzetten, spectaculair voor zowel de deelnemers als de toeschouwers. Alle factoren waren dus aanwezig om er 2 weken na elkaar een waar spektakel van te maken, maar dit was dus buiten de buurtbewoners gerekend.

We hebben van in het begin rekening gehouden met alle reglementen, geprobeerd om de hinder voor zowel natuur als omwonenden binnen de perken te houden, maar na deze klachten kunnen we niet anders dan uitwijken. In Tubeke zullen we echter eveneens over alle accommodaties kunnen beschikken om iedereen op een kwaliteitsvolle manier te ontvangen. Ik zou wel willen benadrukken dat beide kampioenschappen blijven doorgaan op dezelfde data."
Maaskant naar vernieuwd Slipstream? (01-07-2007)

 De ProContinentale ploeg Team Slipstream zal volgend jaar door het leven gaan als Chipotle, de naam van een Mexicaanse restaurantketen.

Het budget van de ploeg zal ook een financiële injectie krijgen, waardoor ze over een slordige 6,5 miljoen euro zal kunnen beschikken. Dat is niet het enige wat er bij het team zal veranderen. Van de huidige kern van 23 renners, kunnen slechts vijftien man aanblijven. Dat wil zeggen dat acht renners op zoek moeten naar een nieuwe werkgever. In hun plaats komen elf nieuwe renners.

Ondertussen doet de geruchtenmolen haar werk. Nadat eerder al de Schot David Millar (Saunier Duval) en de Amerikaan David Zabriskie (Team CSC) gelinkt werden, wordt nu ook de naam van de Nederlander Martijn Maaskant genoemd als mogelijke versterking. Maaskant, aan de slag bij het Continentale team van Rabobank, is momenteel leider in het Europese Continentale UCI-circuit. Dat het Amerikaanse team zich zo sterk aan het evolueren is naar een ‘topteam’, mag geen verrassing heten. Zo profileert het zichzelf als een echte cleane ploeg. De ProContinentale formatie geeft daarvoor jaarlijks 400.000 dollar uit.

Per jaar ondergaat iedere renner 50 bloedtests en ook nog eens 50 urinetests. Dat is ongeveer vijf keer meer dan gemiddeld en de kosten bedragen dan ook zo’n 20.000 dollar per renner. Dat bedrag wordt betaald door een organisatie genaamd Agency for Cycling Ethics. Zij krijgen het geld vooral via giften en sponsors. Frankie Andreu bekleedt er een toppositie. Twee andere ex-werknemers van US Postal, Jonathan Vaughters en Prentice Steffen, zijn de managers van Team Slipstream. Deze drie mannen werken nauw samen om de fraudeurs geen kans te geven.

Opvallend is dat Team Slipstream zich gemeld heeft voor de Tour de France van 2008. Door hun sterke antidopingbeleid denken de managers van de ploeg een wildcard in de wacht te kunnen slepen, omdat het de sport ten goede komt. En als er maar iets is wat de organisatie van de Tour wil, dan is het een ‘schone’ Tour.

Dat die wens door de UCI ernstig wordt genomen, blijkt uit een uitspraak van huidig Slipstreamrenner Huub Duyn in Trouw. "Teammanager Vaughters is dikke maatjes met ASO. We mochten niet voor niets het Criterium International al rijden."
Thomas Dekker stopt met Cecchini (01-07-2007)

 De Nederlandse toprenner Thomas Dekker heeft bekend gemaakt dat hij de samenwerking verbreekt met de eveneens omstreden Italiaanse sportarts Luigi Cecchini. Dekker: "Ik heb er lang over nagedacht, maar ben tot de conclusie gekomen dat het beter is om niet met hem verder te gaan."

De talentvolle Rabo-renner reageert hiermee op een interview dat Luigi Cecchini gaf. De Italiaan zei daarin onder meer: "Door alle leugens is mijn imago zo slecht, dat ik Thomas verzoek om met mij te stoppen. Onze samenwerking heeft nu alleen maar negatieve gevolgen voor zijn carrière. "

De relatie tussen Dekker en Cecchini kwam de laatste tijd steeds meer onder druk te staan, nadat UCI-voorzitter Pat McQuaid min of meer eiste dat de Noord-Hollander het contact verbrak. Dekker: "Natuurlijk heeft ook dat een rol gespeeld in mijn besluit. Elke keer als ik ergens win, wordt de nadruk gelegd op mijn relatie met Cecchini. De mensen weten niet hoe hij is en wat onze samenwerking inhoudt, maar hebben wel hun mening klaar. Ik ben het daarom beu om mezelf telkens te moeten verdedigen. Daarom is het beter voor mijn imago dat ik ermee stop."
 
UCI-baas: Teveel medicijnen in peloton (01-07-2007)

 Volgens de voorzitter van de internationale wielerunie (UCI) Pat McQuaid is het hoog tijd paal en perk te stellen aan het medicijngebruik in het peloton.

De Ier constateert een wildgroei aan medische attesten, op grond waarvan wielrenners middelen kunnen nemen die anders verboden zijn. McQuaid sprak zaterdag zijn verontrusting daarover uit in een interview met de Italiaanse krant Gazzetta dello Sport. Hij wil af van van deze sluiproutes.

Dat past in het strenge antidopingbeleid. „Er zijn veel te veel medische verklaringen. Het moment is gekomen uit te zoeken hoe we daartegen kunnen optreden. Natuurlijk zijn er renners die deze medicijnen nodig hebben tegen hun kwalen, maar het systeem zet ons onder druk. Er wordt ook van geprofiteerd.”
Bruyneel: "Vinokourov is favoriet" (01-07-2007)

 Johan Bruyneel is de succesvolste ploegleider in de Ronde van Frankrijk van het laatste decennium.

Sinds het rennerspensioen van Lance Armstrong moet de Belg echter op zoek naar een nieuwe kopman. Vorig jaar faalde zijn ploeg maar dit jaar hoopt Discovery Channel op Levi Leipheimer, al schuift Bruyneel de favorietenrol liever van zijn kopman af.

"Ik zie Alexander Vinokourov als de grote favoriet en Astana is sterk genoeg om hem bij te staan. Het zal zijn zoals in de tijd met Lance (Armstrong, red.). Iedereen zal naar hem kijken en hem volgen in de hoop dat hij een zwak moment kent, maar ik denk dat de kloof met de rest kleiner is dan in de tijd van Armstong", aldus Bruyneel.

"Vinokourov is een zeer aanvallend ingestelde renner die aanvalt als anderen het niet verwachten. Het is echter de eerste keer dat hij de favorietenrol moet dragen. Ik ben er echter van overtuigd dat hij nog steeds aanvallend zal koersen maar hij zal niet wegraken met vroege ontsnappingen. Hij zal moeten aanvallen als anderen het verwachten, op de laatste klim of als de tegenstand een inzinking kent", vervolgde de ploegmanager van Discovery Channel.

Ga naar Nieuwspagina Juni #8 - 2007